شنبه ۹۸/۱/۳   Sat 19/3/23

رسول صدر عاملی، در حد سال دوم دانشکده اش !

چاپ مطلب بازدید : 141 یکشنبه ۵ اسفند ۹۷

نقدی به بهانه نمایش فیلم "سال دوم دانشکده من" در جشنواره سی و هفتم فیلم فجر

نقدی به بهانه نمایش فیلم "سال دوم دانشکده من" در جشنواره سی و هفتم فیلم فجر

 

رسول صدر عاملی را با فیلم هایی  اجتماعی  که هر یک معضلی به جا را در جامعه امروز نشانه گرفته اند می شناسیم. فیلم هایی نظیر "دختری با کفش های کتانی" یا "من ترانه پانزده سال دارم" که در زمان خود خوش بر پرده نقره ای درخشیدند و رسالت خود را نیز در انعکاس یک ناهنجاری اجتماعی به روشنی و با جسارت تمام  به اجرا گذاشتند.

بعد از 9 سال از فیلم آخر صدر عاملی با عنوان "در انتظار معجزه"، در جشنواره امسال نیز ما در انتظار معجزه ای از این کارگردان با تجربه و نام آشنا بودیم. معجزه ای که اتفاق نیوفتاد.

در فیلم جدید صدر عاملی با عنوان "سال دوم دانشکده من" که در جشنواره سی و هفتم امسال روی پرده بود، مساله اعتیاد به قرص در میان دانشجویان دختر که به حق یک معضل اجتماعی بزرگ در میان تمام جوانان مخصوصاً تحصیل کردگان است، آن هم  در سال های ابتدایی تحصیل در دانشگاه اما به عنوان یک معضل جانبی و ابتدایی در فیلم  معرفی شده و به سرعت و در ادامه فیلم، با کما رفتن دختر مصرف کننده دانشجو، این مساله فراموش شده و این بار یک مربع عشقی عجیب مربوط به عشق سال های جوانی دختران دانشجو با همان حساسیت های غیر منطقی در فیلم شکل میگیرد و ادامه فیلم در توضیح اضلاع این مربع جلو می رود.

 رسول صدرعاملی

آوا، دوست صمیمی مهتاب، به قرص اعتیاد دارد و همزمان درگیر رابطه ای عاشقانه اما عصبی با علی است. ظاهرا آثار عدم مصرف قرص باعث زمین خوردن و به کما رفتن آوا می شود. در ادامه، مهتاب صمیمی ترین دوست آوا که خود نیز درگیر یک رابطه عاطفی با پسر عمه بی پولش است، از فرصت به کما رفتن آوا استفاده می کند و با دوست پسر آوا، وارد رابطه ای عاطفی و ظاهرا ناخواسته می شود که تا انتهای فیلم نیز چهارچوب این رابطه برای بیننده شفاف نمی گردد.

موضوع فیلم می توانست گره بیشتری به معضل مصرف قرص های مخدر در میان دانشجویان خورده و عوارض ناشی از سوء مصرف این قرص ها را بیشتر به چالش بکشد، اما این مساله خیلی سریع در داستان عشقی بعدی فیلم حل شده و فراموش می شود.

مربع عشقی ایجاد شده بین چهار کاراکتر اصلی فیلم، به شدت تکراری و عکس العمل های رئوس این روابط عشقی، مخصوصا علی، بسیار دور از واقعیت و درمواردی اغراق شده است. دیالوگ های فیلم نامه کاملا کلیشه ای و تعدد دوبله گذاری های بعد از فیلم برداری نیز که مشخص است بدلیل تغییر دیالوگ بعد از ممیزی است، زیاد است و توی ذوق میزند و این یعنی نویسنده فیلم نامه نیز اطلاع کامل از مرز های مجاز در دیالوگ فیلم های روز سینمای ایران در اخذ مجوز توسط وزارت ارشاد ندارد.

 رسول صدرعاملی

اما اوج عقب گرد صدر عاملی در این فیلم، شاسد سکانس های انتهایی فیلم است. ظاهرا صدر عاملی قصد داشته راهنما به راست بزند و بعد به چپ بپیچد، تا بیننده را با یک انتهای باورنکردنی غافلگیر کند؛ غافل از آنکه بیننده هنوز دو راهی روبرو را در انتهای فیلم به خوبی تشخیص نداده است. حتی با پایان فیلم هم هنوز به روشنی معلوم نیست رابطه علی و مهتاب به کجا رسیده است. معلوم نیست واقعا اهداف مهتاب از صحبت با آوا در زمان کما چه بوده است. معلوم نیست انتخاب فضای دانشگاهی چه ارتباطی با رابطه های عاشقانه بین کاراکترها دارد. حتی معلوم نیست اسم فیلم یعنی "سال دوم دانشکده من" چه ارتباط ملموسی با کاراکترها و داستان فیلم دارد. آیا عنوان فیلم، "سال دوم دانشکده من" تنها گروه سنی بازیگران دختر در فیلم را به نمایش می گذارد.


البته، باید اذعان کرد که ترس های عاطفی و عاشقانه، در گروه سنیِ متناسب با سال دوم دانشگاهی، شاید به خوبی در شخصیت های آوا و مهتاب نشان داده می شود؛ به طوری که امکان هم ذات پنداری با هر کدام از اضلاع این مربع عشقی به سادگی در ذهن مخاطب فیلم فراهم می شود. اما، حقیقتا ارتباط کاراکتر علی با هر دوی مهتاب و آوا و ارتباط مهتاب با این دو کاراکتر، بسیار غیر واقعی و دور از واقعیت جامعه امروز است. یک جواهر فروش پولدار که به آسانی تحت تاثیر دو دختر جوان با سطح ظاهرا اجتماعی پایین تر قرار میگیرد، در جامعه امروز نمود واقعی ندارد.

 رسول صدرعاملی

برگ برنده فیلم شاید بازی گرفتن خوب صدر عاملی از تعداد بالای نابازیگران فیلم و بعد معرفی دو چهره مستعد به سینمای امروز است. ظاهرا این 22 بازیگر دختر فیلم از میان تعداد بسیار بالا و با تست بازیگری از افراد عادی انتخاب شده اند. ضمن آنکه چهره های معروف فیلم یعنی بابک حمیدیان در نقش منصور و نیلوفر خوش خلق در نقش مادر آوا، بازی های خوبی ارائه کرده اند و علی مصفا نیز در نقش پدر آوا مسلط بر نقش، در عین سادگی و داشتن دیالوگ کم، یک کاراکتر فوق العاده تاثیر گذار ر به اجرا گذاشته است و این قطعا تجربه و هنر بالای صدر عاملی را نشان می دهد.


همچنین بخوانید: اسلام و نظام اسلامی

 رسول صدرعاملی

در مجموع، در فضایی که سطح توقع بیننده ایرانی امروز از فیلم های اجتماعی به شدت بالا رفته است، این فیلم انتظارات از نام بزرگی نظیر صدر عاملی را برآورده نکرده و در لیست انبوه فیلم های اجتماعی خوب چند سال اخیر سینمای ایران، جایی نخواهد داشت. فیلمی که در حد و اندازه های صدر عاملی نبود و شاید در بهترین حالت، در حد سال دوم دانشکده فیلم سازی وی باشد.

 

مجتبی نادری سورکی

به تلگرام ما بپیوندید
5 ستاره از 5 در 1 رای

عنوان این مقاله : رسول صدر عاملی، در حد سال دوم دانشکده اش !

رای شما :
زمان دقیق: 2019-02-24T22:29:01+03:30
به اشتراک بگذارید معرفی به دوستان
ارسال نظرات
نطرات کاربران
هنوز نظری برای این مطلب ارسال نشده است.
شما اولین باشید!
عضویت در خبرنامه


    
کلیه حقوق این سایت متعلق به مجله اینترنتی بیست ستون | همه چیز برای زندگی بهتر می باشد و استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع است